Turgut Özal

Her insanın olduğu gibi Turgut Özal’ın hayatında da hatalar ve pişmanlıklar yok mudur? Pişmanlık duyacağı ilk hatayı, Ayhan Hanım’la evlenerek yapar. Fakat bu hatanın sorumlusu Turgut Bey’den çok, annesi Hafize Hanım’dır.

Hafize Hanım, eli ekmek tutmaya başlayan Turgut Bey’i evlendirmeye karar verir. Oğlunun mürüvvetini görmek elbette hakkıdır.

Malatya’da belediye muhasebecisi olan Hacı Hasan Bey’in ufak tefek esmer kızı Ayhan İnal’ı gözüne kestirir. Annesinin hiçbir isteğini kırmayan Turgut Özal, buna da “peki” der. 1952 yılında evlenir ve Ankara’nın Maltepe semtinde bir ev tutar ve yerleşirler.

Fakat bu evlilik umdukları gibi gitmez. Turgut Bey’le Ayhan Hanım çok ayrı, çok farklı dünyaların insanlarıdır. Turgut Bey ne kadar hareketli, şakacı ve konuşkansa, Ayhan Hanım da o kadar sessiz, durgun ve asık yüzlüdür. Bu iki ayrı mizacın uyuşmasına imkân yoktur. Ayhan Hanım birkaç kez babasının evine döner. Araya girenlerin tüm çabalarına rağmen evlilik yürümez ve birkaç ay sonra boşanırlar.

Özal, 1952 yılında, elektrik enerjisi ve mühendislik ekonomisi konularında eğitim görmek üzere Amerika’ya gönderilir. Yeni Dünya’ya hayran kalır. Bir yıl sonra Türkiye’ye döner. Artık ekonomiye ve ekonomik sorunlara ilgi duymaya başlamıştır.îlk kez gittiği Amerika ile ilgili izlenimlerini, bu ülkeden nasıl etkilendiğini, 1993 yılında Cedit Grubu’nun Ankara’da düzenlediği toplantıda şöyle anlatacaktır :

“1952 senesinde, mezun olduktan bir yıl sonra Amerika’ya yolladılar. Şimdi, o günkü Türkiye’den bir insanı New York’a götürün. Nasıl şaşırdığını tahmin edemezsiniz. Tabii bize hep şunu öğrettiler : Bir Türk cihana bedeldir. Bir Türk on düşmana bedeldir. Ondan sonra, gittik Amerika’ya… Dev binalar, muazzam medeniyet. Onun karşısında sorgulamaya başladık, bu bize öğretilenler doğru mu diye…

1952 senesinde Amerika’da elektrik mühendisiydim. Hava hatları gördüm. İnanır mısınız, 1952 senesinde Türkiye’de bir tane şehirlerarası enerji nakil hattı yoktu. Bütün şehirler izole… Birçok şehirde de elektrik yoktu. Bugün 1950 Türkiye’sinin elektriğini ya iki, ya üç günde üretiyoruz. Tabii, onları görünce müthiş bir eziklik hisediyorsunuz. Bizden o kadar ileride bir toplum ki, herşeyleri var. Televizyon çıkmış, bizde yok. 1952′de gittiğim Amerika’da ilk defa televizyon gördüm. Ondan sonra da üzülüyorsunuz, nasıl olacak da biz bu ileri topluma yetişeceğiz diye…”

Popularity: 95% [?]